سادات علوي[118]
اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِيِّکَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي کُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً *************************** گرچه بدم ولي خدا تو رحم کن و کمک کن. بدي مرا مي‌بيني، دوست دارم بنده باشم، بندگي‌ام را ببين. اي خداي بزرگ، رب من، اگر بدم و اگر خطا مي‌کنم، از روي سرکشي نيست. بلکه از روي ناداني مي‌باشد. خداوندا من بسيار در سختي هستم، چون هر چه فکر مي‌کنم، مي‌بينم چه چيز خوب و چه رحمت بزرگي از دست دادم. ولي خداي کريم، باز اميد به لطف و بزرگي تو دارم. خداوندا تو توانايي. اي حضرت حق، خودت دستم را بگير، نجاتم بده از دوري شهدا، کار خوب نکردن، بندة خوب نبود،... (سردار شهيد حاج احمد کاظمي) ******************************* «صبح‌ پنج‌شنبه‌ بر سر تربت‌ شهيدان‌ رفتيم‌. اوّل‌بار است‌ که‌ با مادرم‌ به‌ زيارت‌ شهدا مي‌روم‌. بر سر قبر تازه‌ به‌ خاک‌ سپرده‌ شده‌ مي‌رويم‌. جسمشان‌ را مي‌گويم‌. بعضي‌ها جسمشان‌ هم‌ به‌ آسمان‌ مي‌رود. يعني‌ که‌ جسمشان‌ هم‌ از جنس‌ روحشان‌ مي‌شود. اين‌ را بارها به‌ بچه‌ها گفته‌ام‌: هيچ‌ دلم‌ نمي‌خواهد از جسمم‌ هم‌ ذره‌اي‌ بر خاک‌ بماند. به‌ بچه‌ها مي‌گفتم‌ اگر از جسمم‌ اثري‌ ماند بعد از دفن‌ بر آن‌ سنگي‌ نيندازيد و اگر سنگي‌ گذاشتيد بر روي‌ آن‌ اسمم‌ را ننويسيد.(شهيد حبيب روزي طلب) ****************************** بــه پايان آمد اين دفتر حکايت همچنان باقي است